50 سال نماز اول وقت...
50 سال هر ماه یک ختم قرآن، ماه رمضون سه ختم قرآن...
شب چهار شنبه دعای توسل تو جمکران، پنج شنبه ها دعای کمیل تو حرم حضرت معصومه(س)...
با شنیدن هر روضه ای از تلویزیون و رادیو اشک از چهره جاری میشه...
اما ...
وقتی بچه اش میاد باهاش حرف بزنه و درد و دل کنه میگه :
الان وقت نمازه برو بعدا.
کوری نمیبینی دارم قرآن می خونم برو دنبال کارت.
الان دارم میرم جمکران باشه برا یه وقت دیگه.
اصلا وقت شناس نیستیا نفهم، نمیبینی دارم میرم حرم دعا کمیل، برو ببینم.
لال بشی الهی که موقه ای که دارن روضه میخونن اون دهنت بسته نمیشه.
وقتی صدای بچه درباید میگه:
الهی جوون مرگ بشی، تو عذاب کدوم معصیت ما بودی؟
عاقبت بچه از دین زده میشه میره مسیحی و یهودی میشه باز میگه:
خدا این استکبار جهانی و آمریکا و انگلیسو لعنت کنه که بچه ما رو از دین زده کرد.
به این نتیجه رسیدم که اینها همش الکیه، اگر تأثیر داشت کسی که 50 سال این نماز و قرآن و دعاها رو خونده، یه سر سوزن تغییر هم تو رفتار و برخوردش دیده می شد.
این نماز و دعا و راز و نیازا برای کسایی که خدا رو شناخته باشن نه امثال شما...
ای که پنجاه رفت و در خوابی مگــر ایــن پنــج روز دریــابـی
سعدی
قربون دهنت آقای شریعتی که گفتی:
من
رقص دختران هندی را بیشتر از نماز پدر و مادرم دوست دارم. چون آنها از روی
عشق و علاقه می رقصند ولی پدر و مادرم از روی عادت نماز می خوانند.
خدا بیامرزتت.
بمیرن کسایی که نمیخاستن و نمیخانت.