وقتی بشنوی کسایی که انتخاب کردی که بردن توی مجلس بشینن تا قانونایی بنویسن که مردم راحت زندگی کنن فقط نشستن اونجا تا نون مردم رو آجر کنن معنی خنده تلخ رو می فهمی...
اگه قرار باشه به یه قشری از جامعه نظارت بشه همه نماینده ها گوشاشون سیخ میشه که تو مجلس رأی بدن که بلکه بتونن نون یه سری گشنه رو آجر کنن.
مثلا اگه قرار باشه به تاکسی ها گیر بدن یا سهمیه هاشونو کم کنن با اکثریت آرا به تصویب میرسه و همه شون میشن یه پا کارشناس. نتیجه اشم در اومدن علف زیر پای مردم سر خیابوناس.
ولی امان از روزی که یکی بگه باید به کار نمایندگان مجلس هم رسیدگی بشه.
همین که مسئله مطرح میشه همه نماینده ها خودشونو میزنن به کوچه علی چپ و میگن اینجا کجاس؟ من کی ام؟ مجلس چیه؟ اصلا مجلس نه مه نه؟
یا حضور پیدا نمیکنن تو مجلس که کم مونده مجلس از حالت علنی در بیاد، یا اینقدر کم رأی میدن که تصویب نشه تا کسی نباشه بهشون گیر بده و هر غلطی خواستن بکنن.
مگه خون یه سری از مداحا از ما رنگین تره که میرن پشت میکروفن خودشونو خالی میکنن و به همه فحش میدن؟ ما هم میخایم فحش بدیم.
گوساله های پوفیوز خرتون از پل گذشت؟ دوره تون تموم شد؟
مرتیکه های نره خر شعاراتون یادتون رفته؟
حاج آقا حدادیان: آلت یا همون زشتی نمایندگان مجلس هم زد بیرون، بچه ها رو بفرست زشتی شونو از بیخ بکنن.
خدایااااااااااااااااااااااااا اون نماینده هایی که مثل کبک سرشونو میکنن زیر برف و کر و لال مصلحتی هستن بکش ببر بهشت.
