ریل قطار یاد آوار خاطرات تلخ و شیرینه دو خط موازی که هیچ وقت به هم نمیرسن ...
از سهراب سپهری پرسیدم قطارو چطور دیدی گفت:
من قطاری دیدم، روشنایی می برد
من قطاری دیدم، فقه می برد و چه سنگین می رفت
من قطاری دیدم، که سیاست می برد و چه خالی می رفت
من قطاری دیدم، تخم نیلوفر و آواز قناری می برد.
و هواپیمایی، که در آن اوج هزاران پایی
خاک از شیشه ی آن پیدا بود.
آقا امیرالمومنین علی (علیه السلام) فرمود: از ظالم و مظلوم متنفرم. ظالم را به خاطر ظلمی که میکند و مظلوم را بخاطر اینکه در برابر ظلم سکوت میکند و اجازه میدهد به او ظلم شود.
اگر این حدیث معتبر باشه باید به عرض هموطنان عزیزم برسونم
آقا امیرالمومنین (علیه السلام) از ما ایرانیها متنفر است.
یا ظالمیم و ظلم میکنیم و یا نون سر سفره هامونو میبرن و میخورن و جرأت عرض اندام و حرف زدن نداریم.
به نام خدای شهیدان میهن دوست و خدا پرست
دمشون گرم شهیدا برای رسیدن به عشقشون (خدا) از جونشون گذشتن.
ولی من ...
نمیتونیم از یه نخ سیگار بگذرم.
تا حالا شمردید ما (تو ایران) چندتا خواننده داریم؟
در اینجا باید اعلام کنیم ما در پرورش خواننده خودکفا شدیم. اگه آمار گرفته بشه به ازای هر ۵ نفر باید یه خواننده باشه به گمانم.
گفتم خود کفایی این از اون خودکفاییا نیستا این واقعاْ خودکفایییه. مثل گندم و بنزین نیست که مردم نخورن و نرن مسافرت تا کشور خودکفا بشه خودکفایی خواننده واقعیه چون مردم هر چقدر بخوان میتونن آهنگ و آواز گوش بدن.
قدیم میگفتن هرکی از مامانش قهر میکنه میره خواننده میشه، الان باید بگیم همه خواننده میشن چون هرکی هم که از مامانش قهر نمیکنه میره برا مامانش آهنگ میخونه.
بعد از دیدن سریال مختارنامه و کشته شدن کیان ایرانی به فکر فرو رفتم و نتیجه اش شد یه سوال.
آیا کیان ایرانی همانطور که به مختار ارادت و ایمان داشت به امام زمان خود که حضرت سجاد(علیه السلام) بود ایمان و او را شناخته بود؟
طبق فرمایش پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله): هر کس بمیرد و امام زمان خود را نشناسد به مرگ جاهلیت از دنیا رفته است.
آیا کیان ایرانی امام زمان خود را درک کرده و شناخته بود؟
برو بچ طاقت بیارید. چیزی نمونده دیگه فقط 6 سری دیگه مونده تموم میشه شما که سالی رو ساختید ماهی رو هم بسازید.
دلیل خریدن این سریال قهوه تلخ رو یکی بیاد برام توضیح بده... انگار معتاد شدم بهش وقتی میذارمش هی ساعتو نگاه می کنم کی تموم بشه پاشم برم دنبال کار و زندگیم.
ولی وقتی بهتر فک می کنم میبینم تو این شهر که جوونا هیچی سرگرمی و تفریح ندارن یه سریال بی نمک ، سیاسی و دلخراش (از نظر یادآوری چیزایی که داره سرمون میاد) تفریح خوبیه.
در بیابان یک لنگ کفش غنیمته ...
